Yiğit yoldaş Demirtaş
Kucakladın herkesi
Güneş bekliyor seni
İşçi- Köylünün sesi
Gönül dostu Demirtaş
Bir sevdasın bin umut
Sünni, Alevi dostu
Çok gerçeksin pek somut
Ne malın var ne mülkün
Mazlumlara kinin yok
Devrimdir idealin
Onur, şerefin pek çok
Selahattin Demirtaş
Ne köşkün, ne şaton var
Barış, devrim şiarın
Tüm halklara sevgin var
Kürdistanlı Demirtaş
Türkiye’nin incisi
HDP’nın aslanı
Seçimin birincisi
Əgər bir gözələ könlümü verib
Sevirəmsə, demək, yaşayıram mən.
Ürəyimin mənə dediyi yerə
Gedirəmsə, demək, yaşayıram mən.
Bəsdir yaşadığım mütilər kimi!
İtirsəm, itirrəm, söylə nəyimi?
Axı mən insanam! İstədiyimi
Edirəmsə, demək, yaşayıram mən.
Çox ağac əkmişəm dostluq bağında.
Dostluq etməmişəm pul marağında.
Dostun köməyinə dar ayağında
Yetirəmsə, demək, yaşayıram mən.
Kar yağınca tufan yapar
Rüzgâr yapar boran yapar
Evsiz, barksız yoksulların
Her anını zindan yapar
Kar yağınca şiddetlenir
Tüm gücüyle kibirlenir
Yoksullara hiç acımaz
Düzen gibi böbürlenir
Kar yağınca kar üstüne
Her yer döner kar büstüne
Dışarıdaki tüm yoksullar
Dert çekerler dert üstüne
Kar yağınca yere iner
Yüreklere korku siner
Yoksulların çilesine
Gam üstüne kaygı biner
Deməli, gedirsən tək qoyub məni,
Bilirəm, bu görüş son görüş deyil.
Heç vaxt əvəz etməz dünyada səni,
Şirin xatirəli bir neçə şəkil.
Öpüb, qucaqlayıb rəsmini hər an,
Gözüm yaşla dolu anacam səni.
Dilimə gətirib ismini hər an,
Qarşımda dayanmış sanacam səni.
“Sevirəm” sözünü etməklə təkrar,
Sevgimi qiymətdən salmaq istəməm.
Sənsiz bir yerdə mən tutmaram qərar,
Sənsiz bu həyatda qalmaq istəməm.
“Ağlasan, ağlaram, gülsən, gülərəm,
Yaşasan, yaşaram, ölsən, ölərəm”.
Pul ilə o qədər "" şərəf " aldılar
Ölkədə satqınlar, alçaqlar artdı
"Dav "lar önə gəldi sabunlar qaldı"
Şakir"lər çoxaldı şampunlar qaldı
Ziyalı alimlər götürmədilər !
Bəzi məktəblərdə meymunlar qaldı !
Hörmət yox, ağıl yox, böyük, kiçik yoxUşaq replə yatır layla, beşik yox
Tənbəllər, işsizlər yaman çoxalıb
Salam yox əleyk yox bağda ərik yox
Açanda Tv ni ağlıyıram mən Sizə...
lisenziya verənə əhsən !!
Kanalın sahibi ailənlə birgə
Oturub baxarsan verlişlərə sən?
Rahat buraxmayır məni bu sual:
Görən nə edərdim, sən olmasaydın?
Bəxtəvər olmağa tapmamış macal,
Bil, ölüb gedərdim, sən olmasaydın.
Gözlərim həmişə tox olub inan,
Üzümə gülənlər çox olub inan,
Qapanıb özümə, yox olub inan,
İynətək itərdim, sən olmasaydın.
Bizim ikimizi hislər bağlayır,
Sevgi qapısını pislər bağlayır,
Cümləni həyata sözlər bağlayır,
Cümlətək bitərdim, sən olmasaydın.
Yaralı yüreğimde kan akıyor
Canlar ne olacağım belli değil
Kimse de benim halini sormuyor
Ah gece mi gündüz mü belli değil
Hazan geldi yapraklar dökülüyor
Yaralı yüreğin derdi bilinmez
Şimdi o al gülün dalları bomboş
Bülbülün ne yapacağı bilinmez
Oy benim dertli divane yüreğim
Ne bağ ne gül ne gülistanım kaldı
Baş kaldırmış bir kara kış geliyor
Dertten, kederden başka nem kaldı
‘Hayırdır’ diyordu kendi kendine kapıyı acarken.
Allı turna uçar gider
Kahpe felek vurur gider
Dert sararsa bir yiğidi
Gözyaşları akar gider
Bitmiyor yoldaş bitmiyor
Fakirin derdi bitmiyor
Karanlık günler çoğaldı
Zalimin zulmü bitmiyor
Başımızda bir bela var
Bizi ezen bir sistem var
Köhneleşmiş şu düzende
Tamtakır bir soframız var
Haşereler sardı bizi
Müfrezeler sardı bizi
Bizim ne çok çilemiz var
Kara günler sardı bizi
Koçyiğitler çıkın yola
Güvenmeyin kötü yola
Meydanlara sahip olun
Selam olsun kızıl yola
Can siperim
Gönül sığınağım
Darlandığım
Harlandığım
Doğurgan gecelerimin yoldaşı
Sabahlarımın umut arkadaşı
Bir elimde kahvem
Bir elimde sigaram
Kitap kitap kokanım
Kalem kalem yazanım
Bilirsin dağınığım
Bilirsin çok çocuk çok deliyim
Bin türlüdür hallerim
Beni en iyi sen tanırsın
Yalaz yalaz sinmişim
Perem perem bilmişim
Özüm sözüm
Aşım ekmeğim suyum
Dünyanın neresine gitsem
Sanadır hep dönüşüm
Burula burula özlediğim
