Tombiş yaklaşık üç aydır içerideydi. Yayla’nın falına (en azından bu sabahki falına göre) üç ay sonra dışarıda olacaktı. Tombiş içeride olduğu üç ay boyunca kilosuna kilo eklemiş, yüz kilo kadar olmuştu. Annesinin ziyaret yerinde ağladığını söyleyince sebebini sordum.
“Ah yavrum, süzülmüşsün, zayıflamışsın, deyip ağlamaya başladı” dedi Tombiş
Madde 401: Edebiyat disiplinleri içindeki günlükler 17. yüzyıla kadar bilinmezdi. Günlük bir nevi kişinin içini dökmesidir. Yazarlar da günlük tutmuşlardır. Kimi yazarların günlükleri gün yüzü görmüştür. Yazar olmayıp da kişisel günlük tutanların birçoğu sonradan vazgeçmişlerdir. Toplumsal zaman akışında kişinin duygu ve düşünceleri değiştiğinden olsa gerek. Tabii bir ömür boyu sürdürene de rastlanabilmekte.
“Tanrı”, rahatlatıcı bir masaldı; “tanrı” kavramını insan(lık) icat etti, ya da yarattı!
TUTSAKLARIN UMUT METAFORLARI: ‘KARANLIKTA KAHKAHA’
Uzun yıllardır cezaevindeki siyasi tutsaklar ile dayanışma gösteren ve bu noktada sanatsal faaliyetler yürüten Görülmüştür Kolektifi ve Redfotoğraf Grubu, Karşı Sanat'ın girişimiyle farklı cezaevlerinde kalan tutsakların çalışmalarını konu alan “Karanlıkta Kahkaha” adlı yeni bir sergi hazırladı.
Bu sergide, uzun yıllardır cezaevinde tutulan yazar, şair, ressam ve mimarlar ile farklı coğrafyalarda yaşayan fotoğrafçıların “umut” imgeleri bir araya getirildi.
DUVAR YAZISI EDEBİYAT KAYINTISI
XL
Madde 391: Tobias Wolff, Raymond Carver ve Richard Ford sıkı dostlardı; eserlerinde aynı meseleleri konu etmişlerdi. Her üç yazarın kitapları aynı dönemde İngiltere’de basılacağından, davet edildikleri Londra Ulusal Şiir Merkezi’nde okumalar yapmışlardı. İngiliz gazete ve dergilerinde yazan eleştirmenler onlara “Kirli Gerçekçiler” demişlerdi. Wolff, Carver ve Ford bu adlandırmayla dalga geçmişlerse de Kirli Gerçekçilik tanımlaması edebiyatta yer bulmuştur.
yüce inançlar, demokrasi uğruna her yerde yaşandığına göre, kimse ben temizim diyemez. Hepimiz ve tüm teoriler suçludur, suçlu olmasaydık dünyamız gerçek barışa çoktan kavuşmuş olurdu. Bu ahlaksızlıklar ilk uygarlıklardan başlayıp, sürekli üstüne ekleyerek günümüze kadar hızından en ufak bir şey kaybetmeden gelmiştir. Ve daha da ileriye gideceğe benziyor.
AKINTILAR KADAR SAHİPSİZ
İÇERDEN DIŞARIYA...
Zamanın sırlarını emmiş duvardan
Bu hayatımı özetliyor zaten
Bir çocuğun soran bakışları, bir yaşlı kadının acısı
Suların derin sessizliği
Öğleden sonraları en direnişçi an’lardır.
Şimdi daha iyi anlıyorum
Bir kurşunla vurulmadan
‘Hadi koşun tramvaya’ diyor yanımdaki arkadaşlardan biri.
Bir çiğ tanesi üzerinde var olduğu yeşil yapraklarda
Lanetlerden geriye kalan küfürler gibi
Eeee ne de olsa keçi ailesi bu tescilli bir inada sahip
DUVAR YAZISI EDEBİYAT KAYINTISI
XXXIX
Madde 381: Son Bakışta Aşk’ta Benjamin; “Romanın önemi, başkasının kaderini belki de öğretici bir biçimde bize sunmasında değildir,… O içimizi ısıtır; kendi kaderimizden asla sağlayamayacağımız, bir yabancının kaderini tüketmiş olan alevin verdiği sıcaklıkla. Okuru romana çeken, ürpertilerle dolu hayatını okuduğu bir ölümle ısıtma umududur.” der.
Madde 382: 1978 tarihinde verdiği bir konferansta, R. Barthes şöyle bir saptama yapar:
