Demirciler köyünde okul olmadığını öğrendiğim zaman, doğrusu çok şaşırdım. Artık ülkemizin doğusunda bile okulsuz köy kalmamışken, Türkiye’nin kalbi olan Marmara bölgesinde ve sanayinin en yoğun olduğu Kocaeli kentine bağlı, bir ilçenin sınırları içindeki köyde, okul olmaması büyük bir eksikliktir.
Hazırlan,
Acılar alnında
Gök kuşağı uçurumu.
Yapışkan endişelerle sırlı sorular
Avucunda,
Kararsız çizgilerde yanıtlı.
Sıyırdıkça bir kat daha
Kahır vardiyalarının
Çile küllerini,
Yerleşiyor bak
Kat be kat,
Geceyi sürmeleyen yıldızların halayı
Alımlı alnına.
Ekmeği günle büyüt
Lokma lokma
Biriktir kaslarına.
Unufak kaygıların
Soğukkanlı sarsılsın.
Sen biriktiredur
Heyecanı umutlara,
Coşkuların düğüm olsun dizilsin
Genç bir erkek kalabalığı yarıp içeri girdi. Hemen arkasında bir başkası onu izledi. Birlikte içeriyi izlemeye başladılar. İlk gelen –takım elbiseli- yanındakine, “Sarışın nasıl ama?” dedi ağzını şapırdatarak. Ötekisi; “Bilmem!” dedi. “Ben sarışınlardan hoşlanmam… Ama sarışının önünde oturan esmeri soruyorsan, o zaman iş başkalaşır.
Hayat
Zindan
şahinim;
yüce dağ başında uçan şahinim
pervane dönerim zulüm üstüne
alları giymişim halaya durmuşum
elimde mendilim halay başıyım
ahu gözlerimde yaş göremezsin
zılgıtlar duyarsın dinlersen beni
şahinin avazı sesimde yankır
kartal penşesinde çalım atarım
filintamı çekmişim mavzer eşine
okumu çekmişim yayım gerili
hıncım taşı delen sihirli mızrak
bilincime deli öfkemi katmışım
İçin için yanarım;
Hêvîdarîya min tuneye;
Şaxaekî min jî,
Tehlaîya kendavik de,
Ji xeyrî gelan tu kesî jî min re nema.
Bi bizmarî,
Dilê min de çikya,
Hêvîyên min ên şikestî…
Serî lê daninan xişmên û wîjdanên kor,
Bi destên camêrî de hêşîn de,
Tevî bi hemû dêlan,
Sekinindina min a asê, zû de meşîya ser roja gewez.
Bihuşt û horî…
Jî ne talaşa mine ,
Perestgehên lê îbatet lê tên kirin jî…
Bi salane bê tirs wan keda min xerc kirin,
Bila be, ma ê pirs nekin? “ Ma ev dadîye, an jî dad e?”
Geldi, geçiyor şu kısa ömür
Seneler, günler tükeniyor
Hep karda, boranda kaldım
Asla, bana hiç gün doğmuyor
Tez gel sevdiceğim, ne olur
Ayaz yüreğime işliyor
Tüm dallarım gülsüz, çiçeksiz
Akan gözyaşlarım dinmiyor
Baharım hazan, yazım hep kış
Perişanım, halim yaman
Bağım, bahçem çöle döndü
Gittiğim her yer sistir, duman
Bülbüller yasta, bağım viran
Ne akasyam ne açelyam var
Çileli ömrüm paramparça
Garip gönlümde ah û zar var
