Konuşmamı, Kongrenizin belirlediği konuyu dikkate alarak, biçimlendirmeye çalışacağım; yani, kendi yaşamımdan, sanat pratiğimden ve deneyimlerimden yola çıkarak, “sanat aracılığıyla sistem karşıtı bir dil üretmenin olanaklarına ve biçimlerine, elimden geldiğince değinmeye çalışacağım.
Delil “Gidiyor musun? dedi. Başıyla onayladı onu Halil.
“iki Tamam, git, kahvaltıyı ben hazırlarım. İş görüşmesinde sakin ol. Ben buradaki her şeyi hallederim, meraklanma”
Halil “Tamam abi’’ dedi ve evden çıktı.
Delil yataktan kalktı doğruca tuvalete girdi. Elini yüzünü yıkarken “Ne kadar iyi bir insan bu Halil” diye düşünürken bunu damarlarına hoş bir esinti yayıldı. Sevinci uzun sürmedi, kasvetin kasırgasına yine yenik düştü.
Kaşı hilâlim, sen menekşem, lalemsin,
Cennetim, gülüm, bağım sıcak sevdamsın,
Gözleri sürmelim dili bal, şekerim…
Tebessümü sıcak, sen hep çiçeğimsin.
Mühür gözlüm, gözlerin zeytin karası,
Mekânın, yerin yüreğimin arası;
Gül kokulu, ipek tenli sevdiceğim,
Bendeki olan yara gönül yarası.
Kokunu özlediğim güzel canımsın,
Sevdanla yandığım, sen gülüm-dalımsın,
Oy kahpe felek beni senden ayırdı,
Sensizlik acıdır, bende bir özlemsin
Tutunacak dalım kalmadı,
Acılar koyunda,
Vurgun yiyen
Halklardan başka hiçbir kimsem,
Mıh olup Yüreğime saplan
Kırık umutlarım…
Kör vicdanların hışmına uğrayan
Mert ellerde yeşerdi,
Tüm kancıklara rağmen,
Asi duruşum çoktan kızıl güneşe sökün etti.
Cennet, huriler…
Umurumda değil bile,
İbadet yapılan mabetlerde…
Yıllardır fütursuzca emeğimi harcadılar
Peki, sormazlar mı size
“Bu adalet mı, hukuk mu?”
Çıkar dünyasıdır,
Kimi bir canavar,
Kimi bir azılı eşkıya olmuş,
Üç kişi geldi acının kanadığı noktaya. Bahçeye çıkardı tabutları. Yanakları torbalanmış, tombul toraman olanı, tabutlara kapaklanıp ağlamaya başlayınca, serçeler sustu. Öğretmen olanı, gece boyu adamın gözyaşlarını dinlediği için hüngürtüden uzaklaştı, komşunun bahçe çitine doğru yaklaştı; yumurtalarını tirsi balığı gibi tatlı sulara bırakan, yakışıklı erkeklerin sevgilisi Teresa’nın kamelyalarını ve büyük bronz harflerle yaptığı, tek cümleden oluşan heykelini izlemeye koyuldu. Cümleyi çözdü: “Derin yapıtlar, insanların aklıyla değil, asırların aklıyla anlaşılır.” Gülümsedi.
ödülünü ondan bekle.”
Ömer Hayyam
Yaz tükendi mevsim kıştır, kar yağıyor
Nerde al, mor güller? Ciğerim kanıyor
Aladağ’da boran, fırtına, duman var
Hiç halım kalmadı, gözlerim ağlıyor
Çıktım yollara seni arıyorum yâr
Yüreğimde sana olan bir özlem var
Ey kurban olduğum sen gittin gideli
Dere, tepe, bozkırlar, yüce dağlar kar
Yine zor bir gündür, dörtnala geliyor
Karakış yamandır, göz gözü görmüyor
Derelerde sis-duman, yerlerde buz var
Dinmeyen bir ayaz içime akıyor
“ Bayan Kenton, babamı hemen şu anda, ölüm döşeğinde görmeye çıkmadığım için haksız yere suçlamayın beni. Babam işimin başında olmamı isterdi, biliyorum.”
İşi nedir peki? Gümüşleri parlatmak, istendiğinde koşup mahzenden en iyi şarabı çıkarıp konuklara sunmak, herhangi bir aksamaya sebebiyet vermesinler diye hizmetkârları denetlemek…
Müthiş yazarlarımızın kaleme aldığı benzersiz bir kış öyküleri seçkisi sunuyoruz sizlere. "Beyaz" her zaman ak olmuyor, görüyoruz; günahları örtmeye kar, kâr etmiyor. Bazen de yolunu yitirmiş yalnız bir kar tanesi insana hayata tutunma gücü verebiliyor.
Neslihan Önderoğlu uzun uğraşlar sonunda derledi, her okurun başucunda tutacağı bir seçki oluşturdu. Karla Karışık özel bir kitap, yayınlamaktan gurur duyuyoruz. Pazartesiden itibaren tüm kitapçılarda...
BİRLİKTE KIŞI ANLATTIK. ÇOK GÜZEL OLDU...
O süre içinde yurtdışına kaçma planları yapmaya başladık. İlk grubun içinde ben de vardım. Ama ekildim. İbo ekti beni. Dede, “İbo istemedi seni” dedi. Yıllar sonra İbo’yla buluştuğumda sordum: “Dede istemedi seni,” dedi. İkisine de inanmadım.
