Ersin Kurt ağ günlüğü

Memleketin -Biz Hâli

İçmediği şey için

Tütün tarlalarında çalışır

Fatma kadın.

Geçim derdinde

Metin Efendi

Didinir durur

El işlerinde

Ücretin asgarisine.

Ozan, adının anlamını bilmezken

Hayatın zorluğunu bilir

Çocuk yaşında.

Okurken kekeler,

Bir ökçesi kırılmış

Yürürken topallar

Ozan, on birinde adam,

Sıcak soğuk ayırmadan

Çıkar sokaklara,

Avuç açmaz,

Dilenmez,

Kadir Kıymet

Ne şiirlerim okunur

Ne bana şair denir

Ama bir ölmeyegöreyim

Kim bilir,

Belki Orhan Veli gibi

Heykelim bile dikilir.

İzahat

Hâlden anlamaz bir gergeftir yatak

Yalnızlık denilen kavram bir ayağı kırık masa

Yahut ağır bir hasta, yatalak

Aşk ışıltılar saçan bir opal taşı

Veda, sözsüz bir gerilim

Çaresizliğin sembolüdür iki damla gözyaşı

Terk eden her gidiş, acımasız bir devinim

Kavuşmak coşkusu eşsiz sevinçler doğurur

Hasretlik üzüntüye yol açar her defasında

Sevgi, biraz da önseziyle yoğrulur

En Güzeli

Toplu iğnenizi istemem

Satın arsalarınızı parsel parsel

Yemiş verirken ağaçlarınız her çeşidinden

Varsın, sizi ısıtsın güneş yalnızca

İstemem, sizin olsun bu kahpe dünya

Geçtim her şeyden bir bir,

Doyurdum nefsimi

''İnsan'' olmak,

İşçi ölmek...

Ölümlerin en güzeli.

Günce

Bembeyaz bir ışık hüzmesi gözlerin

Kara sularıma sızıyorsun topluma inat.

Kabuğunu kıramazsın ama

Bir gelsen göreceksin

Buralarda kıymetim bilinmiyor

Çalışıyorum ve şiir yazıyorum yalnızca,

Hepsi bu!

Evin ortanca çocuğu

Son sürat mayısı kovalama telaşında

Oralarda da muzur mu nisan?

İnsan aklına geldikçe özlemiyor

Sevmeye görsün,

Beni Ölüme Doğru Bir Adrese Sevk Et

Tüm eski eşyaların gibi,

Gün gelir

Lüzumu olan bir yerde değerlendirirsin belki kalbimi

Sen olmayınca asileşiyorum

Uslanmayınca da devlet büyükleri

Dert tarlasında acıya koşuyorlar

Ciğeri beş para etmez adamlar

Ha bire arkamdan konuşuyorlar

Elim işliyor, kimseye muhtaç değilim

Ve uysalım da...

Ama ne zaman uygarca iki kelâm etsem

Ha babam karakoldayım

Kiramı aksatmadım hiç

Bakkala borcum yok

Kadınlar Gördüm

Bir önceki günden farksız akşamüstleri,

Baştan aşağı yalanlarla yamanmış şehirlerde.

Günü geçiştirme, an'ı kurtarma dertleri,

Sanki nakışla işlenmiş yüzlerine

Kadınlar gördüm

Yağmurların bile kirini arıtmadığı kaldırımlarda

Hiç tanımadıkları adamlar karşılarında

Hepsi birbirinden çaresiz biçimde

Hepsinin ismi ortak,

Sözüm ona fahişe

Ekmek parası mı?

İlk aşk kazığı mı?

Adına ne dersen de

Uzağa Özlem

Dumanı üstünde tüten bir simidi bölüşmek

Veya ukala bir sokak kedisini

Kucağımıza alıp sevme dürtüsü,

Bir sevinci paylaşma arzusu

Uzaklık, bükebilir belimizi.

Ama sıklıkla birlikte yapamıyor olsak da bunları

Varlığın tenime her dokunuşunda

Bilirim ki; mutsuzluk hep ihtimal dışı.

Ama olur a bazen

İstenç dışı, elimde olmadan

Benim de herkes gibi yok yere mutsuz olacağım gelir

O vakit, bir kış güneşi girer pencerenden

Gelişigüzel

Çok farklıdır aslında sevdiğim kadın Aysun

Gözlerinin kahverengisi

Bütün renklerden daha bir anlamlıdır

Daha bir renkli

Hatta benim için o gözlerin rengi

Üç ana renge bedel

İşte o Aysun ki;

Bana bütün gelişleri,

Gelişigüzel.

Barones

Tırnakların etime geçmezler

Senin gibi ne çok ''soylu'' kadından ne yalanlar dinledim ben

Senin yalanların bir mermi dalımı batmazlar vücuduma,

Canımı yakmazlar.

Biliyor musun barones?

Tüm hakları bende saklıdır gidenlerin,

Konuştukları bende sır...

Seven neden gider

Ve sevilen niye değersiz görülür her defasında

Hiç aklım almaz

Oysa insan hep bir değil mi?

Yine eşitsizlik söz konusu barones ve yine avuçlarım terlemekte

ANASAYFA

GÜNCEL

Makale

ANILAR

ÖYKÜ

ŞİİR

SÖYLEŞİ

Yazım

KİTAP TANITIMI

Yazarlar

Bloglar

Etkinlikler

FELSEFE

Arama formu

Ersin Kurt ağ günlüğü

Memleketin -Biz Hâli

Kadir Kıymet

İzahat

En Güzeli

Günce

Beni Ölüme Doğru Bir Adrese Sevk Et

Kadınlar Gördüm

Uzağa Özlem

Gelişigüzel

Barones

Sayfalar

Hapishane Edebiyatı

Konuk Yazarlar

Arama formu

Yazım

Arama formu

Buradasınız

Ersin Kurt ağ günlüğü

Sayfalar

Hapishane Edebiyatı

Konuk Yazarlar