Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…
Yoldaş olduk can canayız,
Biz bizden hiç usanmayız…
Sen köylüsün, ben de işçi,
Kavgamızda yan yanayız…
Henüz yolun başındayız,
Davamızdan yorulmayız…
Vatan bizim, toprak bizim,
Biz harama el sürmeyiz…
Şırnak, Tokat, Tatvan, Bolu,
Dağlarımız yarpuz dolu…
Hakkımızı yedirmeyiz,
Yeter bize Anadolu…
Şu devrimin sabahından,
Anadolu dağlarından…
Nefes nefes gül kokuyor,
ciğer paremiz susadı temiz utangaçlıklar içinde
peşine vurulduğumuz heyecan taktı ipeğini salkım atlarla koşarken
cihan da doluşturdu motifini sırdan, palyatif sarkaçlar taşırken
ki gitmeler gelmeler bir oldu bir doğdu
son akışıdır mahşere yolcuların
baharın nefes yortusudur yanan içimize konmuş ab-ı hayat akışların taçları sinemize
seven diller yakarmış uluorta çınarlardan kaykılmışların serencamı yitikleşirken
nice periler adlar parlatmış,
hüznümüz çeper çeper irkilmiş
çene çalıyor, ıslıklar kaçıyor
Bu ne hâldir susuz kaldım
Kötü günler buldu beni
Boynu bükük üzgün kaldım
Ben heybeme dert doldurdum
Sürgünün oldum gidiyorum
Bir diyardan bir diyara
Savrulup gidiyorum
Yıllar oldu yorgunum ben
Yaşam yükü ağır bana
Umutlarımı parça parça
Düzen olmuş düşman bana
Şu yüreğim asla şaşmaz
Aydınlıktır, yolum benim
Zora karşın isyandayım
Tüm vicdanım rahat benim
Kurda kuşa yem olmam ben
Yola çıktım geliyorum
Yüreğimi yol eyledim
Yorulsam da yürüyorum
Birileriyle tanışmamız gerekiyorsa O buluşmayı düzenleyen, Bizi dikkatle izleyen ama sahiplenmeyen, Bir başka kıtada yaşasa dahi ve de ayrıca Günde 14 saat çalışsa da ihtiyacımız olduğu anda Yardımımıza koşan ya da karşımızda olan...
Gerçek dost işte budur.
Ve hayatta en büyük zenginlik böyle dostlara sahip olmaktır.
Dostlar vardır; iyi bir öğretmen gibi, nasıl sorulacağını öğretir.
Dostlar vardır; dağ gibi vakur, toprak kadar bereketli ve mert...
Dostlar vardır; ney gibi hüzünlü, saz gibi asi; şiir kadar büyük...
Berlin’den davetli olarak ATYG toplantısına gelen Ozan Şahturna, Ozan Şiar Ağdaşan ve kızları Şirin Ağdaşan sazlarıyla, sözleriyle bir program sundular.
Ozan Şahturna’ya ATYG 2025 Demokrasi ve İnsan Halkları Ödülü verildi.
Ozan Şiar Ağdaşan’a da ATYG 2025 Halk Edebiyatı Ödülü takdim edildi.
ATYG 2025 Sonbahar Buluşması karşılıklı saygı, sevgi, anlayış içinde başarıyla, verimli bir biçimde sona erdi.
Sac bakraçlarda süt satılırken ki gitgeller
Merhem sürerdi annem
Çatlamış dudağıma hep
Diş ağrısa çekmek için gezmeler başlar
Köyler, köylerden dişçiler aranır
Gelmiyor sayıkladığım kaçıncı veche
Herkesin canı çetrefil morluklar içindeyken
Şimdilerde yağmur küsmüş, kar üzülmüş diyorlar
Kenarda memleket memleket göçenler var
Olmuyor hakiki bir serinlik vuruyor ciğerime
Allahsızlar büzülüp ifrit oluyorken
Başlıyor bende bir marş tınısı
Zalim, atlastan tank sürüyor yine
Coğrafya hiçe yorgun tuhaflar vadisiyken
Çarkı bozuk felek ne ettin bana?
Açtığın yaramda kan durmak bilmez
Birçok kahır, çille çektirdin bana
Bu mazlumiyeti çekmeyen bilmez
Şereften bihaber sardın dünyamı
Her günümü bana zindan eyledin
Sana mihnet etmem bir nebze bile
Soysuz bende çok şey viran eyledin
Kaderim böyleleymiş! Diyemem ben
Bitecek bendeki tüm bu yaralar
Çaresiz değilim yenilmem sana
Süzülüp geliyor, kızıl yarınlar
Bazen durmak bilmeyen bir tebessüm
Bazen haddinden fazla ağlamak
Etrafındaki sıradağlar
Yamaçlarındaki yeşil bağlarınla bendesin
Toprağında doğduğum
Her mevsim
Bahar kokan
Kağızman
Bazen burnumdan tüten özlem
Bazen bitmeyen bir ömürsün
Bazende okunan güzel bir şiir, bazen türküsün bende
Derin ve sessiz akan Aras nehriyle dalları
sırılsıklam ıslanan
Gül dalına konan
Hep içten ve hep güzel
Terennüm eden
Bülbüllerin haykırış, bülbüllerin ötüşüsün
Göğü gri bulutlar sarmış, sağanak gibi yağıyor yağmur
Yaz aylarındaki neşenin yerini, hüzün almış
Eylül vurur bağlara, eylül vurur güllere
Sararan narin yapraklara
Eylül dokunuşları acıdır
Eylül savruluştur
Hazandır
Ayrılıktır
Izdıraptır
Eylül'de sevdalar buruktur
Eylül’de dökülen her yaprak
Ölür
Ölen her yaprak
Bir candır
Hiç cana kıyılır mı?
Eylül seven yüreklere telaştır, delice esiyor rüzgârı
Eylül hoyrat bir sızıdır
Bu nedenle ben eylülleri hiç sevmem
Düşen her gözyaşı damlasında
Boğaz'ın serin mavi sularında
Şehrin ışıldayan lambalarında
Asırlık çınar ağaçlarında
İsyan var
Hüzün var
Karanlık var
Mevsim güz oldu
Kışa az zaman kaldı
Çamlıca tepesinde
Kadıköy'de
Fenerbahçe'de delicesine
Bulvarlara, caddelere
Sert rüzgârlar esiyor
Köpüklenerek kayalıklara çarpan
Azgın dalgalar
Mütemadiyen
Yosun bağlayan teknelere, takalara vuruyor
Çoktan neşesini, hevesini kayıp eden
Kırlangıçlar
Martılar
Karabataklar
