Liseyi bitirdiği yıl, Trabzon'da bir üniversiteyi kazandı. Sevincini annesiyle paylaşmak istedi. -Babasını iki yıl önce kaybetmişti.- Yedi kardeşten en büyüğü ve de annesinin ilk göz ağrısıydı. Annesi ona çok düşkündü. Kocasının ölümünden sonra bu daha da yoğunlaştı. Kemal koşarak üniversiteyi kazandığını gösteren belgeyi annesine gösterdi:
Gözlerdeki bitmeyen buğudan, sisten
Yedi iklim süregelen
Hak gaspına uğrayan
Mağdurların gamını, derdini gördüm
Süregelen sömürü düzeninde
İşçilerden
Köylülerden
Emekçilerden
Nice acı dolu destanlar dinledim
Darmadağın olan yüreklerden
Sessizlik içime süzülürken nice ağıtlar, vahlar derledim
Gözleri ağlamaklı oldu. Yanındakini tanıştırdı:
"Eşim" dedi Tülay. Tokalaştık. Ben de kendimi tanıttım.
“Nasılsın arkadaşım?” dedim.
“İyiyim.” Dedi Tülay.
“Ya sen?”
“Ben de iyiyim.”
“Çoluk çocuk var mı?”
"Bir kızımız, bir de oğlumuz var.”
"Ne iş yapıyorsun?"
"Çalışmıyorum, evde çocuklarımla ilgileniyorum"
Kelebek etkisi hangi okyanuslarda hangi dalgalara neden olur?
Hayaller çalınabilir mi? Sevginin tarifi nasıl yapılır?
Aynanın iki yüzünü aynı anda görmek olası mıdır?
Bir ölüm kaç kişiye dokunur da geçer?
Şimdi,
Dikensiz gül bahçesi bekleyenlere bülbülün çilesini anlat. Sabaha dek yürekten özsuya karışan kanı… Azar azar, her an biraz daha tükenerek, nağme nağme yok oluşu, sızılı… Kim ki yürekten sevmez, ona dememeli / bu meseli.
Kim ki anlamak istemez, o ne güldür ne diken…
Ülkemiz seçime doğru giderken onunla birlikte her şey tepe taklak oluyor. Anlık ya da uzun süreli elektrik kesintileri, kimi yörelerde sürekli gidip gelen internet arızaları ve alabildiğine büyüyen pahalılık,pahalılık ve ardından yoğun yaşanan bir geçim sıkıntısı. Peki neden mıdırdanma, şikayet çok az...
Kitabın sayfaları; dağlar arasında yaşam sürdüren bir halkın, yerleşik bulunduğu alanlardaki yaşamlarının, bir zulüm süreçle nasıl altüst olduğunu anlatır.
İki Dedem Vardı, ticaret ilişkileri, dostlukları, evlilikleri, kirveliklerle bir birine komşu halkların; Kürtlerin, Türklerin, Ermenilerin 1915’in kara günlerine nasıl geldiklerini ta içerden anlatmaktadır.
İki Dedem Vardı, sadece katledilmiş insanları anlatmakla sınırlı değildir. Katillerin 1915 sonrası günlerini gözümüzde canlandırırken, bir coğrafyanın nasıl çoraklaştırıldığını aklımıza, vicdanımıza yazmaktadır.
Birlikte çektirdiğimiz o resimler
Hâlâ Koynumda saklı
Şimdi
Anımsıyor musun o günü
İkimiz sahilde gezerken
Denizden
Yüzümüze esen
Simsiyah saçlarını
Sağa-sola savuran
Rüzgâra karşı
Sımsıkı tutmuştum o narin o güzel ellerini
Sən qəlbimin hərarəti, atəşi,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Gözəlliyin utandırar günəşi,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Bu məqamı gözləmisən xeyli sən,
Vurulmusan, sən də mənə meylisən.
Divanəyəm, Məcnun mənəm, Leyli sən,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Bir xəstədir, sənsən şəfa Elnura,
Əbəs yerə vermə cəfa Elnura.
Sevgidə sən göstər vəfa Elnura,
Səndən gözəl ola bilməz dünyada.
Ipıssız dünyamda
Çölleştim
Bir mutlu tebessüme hasrettim ...
Yaşayıp, yaşadığım
Beli değil
Kan kusup kızılcık şerbeti içtim
Ağıttan başka ezgi bilmiyorum
Heyhat bir yaban çiçeğim bile yok benim
Hemberê gundê me xweşe
Dîmenê wê zehf balkêşe
Keça qemer lê dimeşe
Pir zaneye xwe serkêşe
Fêz gundê me xozan e
Tê de dengê xort-qizan e
Keça qemer kember zive
Meşa wê jî wek qazan e
Jira gundê me Seksan’e
Bingeha wê pir avîne
Geça qemer tim devkene
Her dêmên wê jî havîne
Navê gundê me Şewan’e
Wargehê wê de, rihanan e
Keça qemer pir hêjaye
Piştgirî yê hevalan e
Rex gundê me de zinar e
Navçe me jî Qaqizman’e
Geça qemer pir bedew e
Wek rojane wek zeman e
