Eski zamanlarda kitaplara gelmemesi için ilk sayfalarına "Ya Hâfız, Ya Kebikeç" yazılırmış. Kebikeç, kitapların koruyucu meleği anlamına geliyormuş. Kitap hırsızlarından korumaktan ziyade sayfaları kemirecek güve ve böceklere karşı duracak tılsımlı bir sözmüş Kebikeç. Batıl insanç olsa da yazılı eserlere gösterilmiş imtina açısından anlam ifade eder.
Fakat dünyada kişisel olarak verilmesi en zor karar, kişinin kendisini objektif şekilde sorgulamaya kolayca yanaşmamasıdır. Bu kişilik yapısı dünyada yaşayan insanların en az %95'inde mevcut olup, kendini sorgulamaktan korktuğu kadar, düşmandan o derece korkmaz.
İŞKENCECİSİNİ KOVALAYAN İNSANLAR
ya da İŞKENCECİLER AFFEDİLMELİ Mİ?*
I.1) Kriz Nedir?
I.2) Mevcut Durum
I.3) Krizin İlk Sonuçları
II. Ayrım:
Türk(İye) Ekonomisi Ve İşçiler
II.1) Sınıfı Hâli
II.2) İşçilerin Durumu
II.3) İş Cinayetinden Çocuk Sömürüsüne
III. Ayrım:
“Sonuç” Yerine
III.1) “Ne Yapmalı(yız)?”
“Hayat artık derin
Ezilenler, “Yeni Dünya Düzen(sizliğ)i” diye sunulan emperyalist yıkımın (küreselleşmenin) sonuçlarına itirazları gür sesle, sokaklarda ifade etmeye başladılar ki, bunda şaşırtıcı bir şey yok.
Görkemli gerçeğiyle yedi iklim dört düveldeki başkaldırılar, “neo-liberalizme karşı”(ymış) biçiminde sunulsa da, bu doğru değil; tüm başkaldırılar sürdürülemez kapitalizmin mülksüzleştirici yıkımına karşı. Ancak verili itiraz ve öfke şimdilik esasa (yani kapitalizme) müteallik değil; hâlâ sonuçlarla ilintili…
Emperyalizmin; sınırlar ötesi saldırı ve sömürü şeklindeki ifadesi doğru ancak eksiktir. Emperyalist düşünce ve davranışlar her kişi, devlet ve topluma göre değişiklik gösterip küresel, bölgesel ya da kendi içine yönelik gerçekleşir. Emperyalizmin esas tanımı ise şu şekildedir.
Emperyalizm : Maddi, siyasi, dini, askeri, ekonomik ve kültürel olarak sınırlar ötesi ve sınır içi sömürü demektir. Bu tanımı okuyup dürüstçe yorumlamak isteyen her birey, toplum ve düşünce, kendisinin emperyalist emellerinin olup olmadığını rahatlıkla açığa çıkarabilir.
Mersin'de "Kadın Emeği Kolektifi'"nin çağrısıyla bir araya gelen 5 Kadın Fotoğrafçı, Derya Narlı, Fevziye Yürek, Hatice Ataç, Tülin Şahin Okay ve Zeynep Yıldırım, cinsiyetçi bakış açısıyla sıra dışı sayılan çeşitli işlerde çalışan" Balıkçı Gülseren, taksi şoförü Suzan, baloncu Fatoş, Erkekler kahvehanesinde çalışan Özlem'le aylar süren bir çalışma yaptılar.
Sonuçta muhteşem bir sergi çıktı ortaya. Sanatın sağaltan sorgulatan gücünü bir kez daha görmüş oldum.
Seyyid Nesimi'nin darındayım ben /
KUL ÖKSÜZ'ün ahu zarındayım ben /
Yar içeride ben içeride mahpusuz…”
Bin yıldır farklı din, inanç ve düşüncelere sözlü, fiziksel, psikolojik saldırıların arlıksız devam etmesi, faillerin devlet ve kullandığı piyonlardan başkası olamaz. Dünyanın her yerinde bireysel saldırılar, en fazla iki kez tekrar eder. Ve samimi devletler onları bulup anında imha etmiştir. Türkiye devlet yönetimi gerçekten yaşananlardan rahatsızsa, şu duruşu göstererek herkesi kendisine inandırmalıdır.
