Zine birden telaşlandı. İçini derin bir üzüntü kapladı. Yüreği korkuyla karışık bir heyecanla atmaya başladı.
“Korkma Zine, okulun reviri var, doktoru var… Hadi bana eyvallah.”
Yeni yeni atıştıran kar tanelerini havada tozutan, buz gibi esen poyraz yeli, adeta ıslık çalıyordu.
Hüso, kafasına örttüğü ceketini çenesinin altında elleriyle birleştirmiş bir halde hızlı adımlarla yoluna devam etti.
matadorun değil.
Ve hâlâ aynı taraftayım.”[2]
Eduardo Galeano’nun, “Bu günlerin şansızlığı delilerin körleri yönetmesidir”; Albert Camus’nün, “İnsanlara boyun eğdirmek isteyenin kulağı sağırdır”; Jean Baudrillard’ın, “Bu muhteşem gereksizlikte bulantı verici özel bir şey var: Hızla çoğalan, aşırı şişen; ama doğuramayan bir dünyanın bulantısı,”[3] notunu düştükleri berbat bir tablo ile burun buruna yaşadığımız bir “sır” değil.
Bilgisayarın hatta uçağın…
Her türlü teknolojik imkânın, renk renk elbiselerin, pahalı parfümün, kremlerin ve pahalı alışkanlıkların…
Ve sen!..
Her şey olabilirsin…
Güzel ya da çirkin.
Uzun ya da kısa olabilirsin.
Boylu poslu.
Gösterişli ya da gösterişsiz…
Tombul ya da zayıf…
Genç ya da yaşlı…
Kadın ya da erkek olabilirsin…
Anne, baba olabilirsin.
Kardeş, ağabey, dost, arkadaş…
Emekli olduktan sonra tam rahata erdim diyecekken başlamış ağrıları amca ile eşinin. Ne zaman doktora varsa derdini anlatamadan geri gelmiş. El kol işaretleri ya da bildiği yarım yamalak Almancası ile anlatmaya çalışmış derdini, ama nafile. Ne o tam anlatabilmiş ne de doktor anlayabilmiş. Doktorun verdiği ilaçlar ağrılarını dindirememiş. Her gün bir yerleri ağrıyıp durmaktaymış.
Ülkemizdeki bu kötü tabloyu tersine çevirmek suretiyle Yurttaşlarımızın satın alma gücünü ve refah düzeyini yükseltmektir. Bunun için yeni projeler üretmektir...
Alternatif bir programın ana başlıkları şöyle sıralayabiliriz.
Yazdıklarım günümüzün koşullarına göre ülkenin ihtiyaca göre bu genişletilebilir veya kısaltılabilir, bağlayıcı değildir.
Çağdaş hukuk devleti, demokrasi, laik, sosyal ve hukuk devleti esaslarına dayanan bir ülke yaratmak ve yaşatmak.
Yasakları asgariye indiren ve yurttaşı devlet karşısında özgürleştiren ve koruyan bir ülke yaratmak.
kara sular sardı serçe ayağını,
masum toprakla karıştı.
geride gözyaşlı bir gülüş.
rüzgâr dondu,
ağaçlar eğildi,
dallar yasa sarındı.
insan olma sınavı başladı.
felek çöktü içine,
bulutlar ağırlaştı,
ufuk daraldı,
zaman büküldü acıyla
bir köyün damında.
kim korur şimdi
sokakların ölü nefesini?
gizlice titreyen evleri,
kim bilir o üşük kulakları?
o gün deniz bile sustu,
gölgesi suya düştü.
dalgalar çırpınmadı,
“Ha haa haa!”.
“Hoppala! Niye güldün ki!”
“İşte bir filozofa hiç yakışmıyor şiir okumak.”
“Peki. Onun felsefesini anlatayım bari. Ona göre bu karanlık dünya, sonsuz ışığın ülkesinde işlenen suçun cezasıdır.”
LEYLA ATABAY L TİPİ HAPİSHANE A11 ALANYA-ANTALYA
Görülmüştür Kolektifi, redfotoğraf grubu ve Karşı Sanat, 'Sınırsız Kütüphane' adlı sergiyle farklı cezaevlerinden 112 mahpusun ve dışarıdaki 34 fotoğrafçı, grafiker ve heykeltraşın eserlerine yer veriyor. Türkiye hapishanelerinde tutulmakta olan yüzlerce yazar, şair ve çizerin varlığını kamuoyuna hatırlatmak, eserlerini hangi koşullarda ve nasıl ürettiklerine dikkat çekmek amacıyla gerçekleştirilen sergi son 30 yılda içeride üretilmiş yüzden fazla edebi eseri, kitap, resim ve karikatürü bir araya getiriyor.
Bunun aksine toplumumuzda diğer kişilere ve kurumlara saygı hep önde gelir. Zaten çocukluğumuzda hem anne ve babalarımız tarafından hem de öğretmenlerimiz tarafından bize dikte ettirilen şu söz bunu çok açık vurgulamaktadır: "Büyükler sever, küçükler sayar." Evet, büyükler bizi hep sever diye büyüdük, ama nedense saygı yerine "saymayı” da öğrendik ve buna zorlandık.
Sen gidince...
Sonbaharda yere düşen bir yaprak gibi
Gözümde yanağıma düşen gözyaşı gibi
Anasız babasız sokakta kalan yetim gibi
Bırakıp gittin beni acımasız bir zalim gibi
Şimdi ben sensiz sessiz bir orman gibi
Karanlık gecenin sessiz çığlığı gibi
Yüreğimde iyileşmeyen yara gibi
Zayıf, güçsüz ve çaresizim.
By Cengiz KOSAN 22/12/2012
