Doğa, çevre, insanlık; dinsel uydurma hikayeler, yalancı politik kültür, doyumsuzluk, görgüsüzlük, sınırsızlık, lükse düşkünlük ve gereksiz araç gereçlerle, yaşam düşünülenden daha fazla kirletilmiştir. Sıralanan kirlilikleri çoğu bireyler kabul etse de günlük yaşamda bunlardan uzak durulmaması, samimiyetsizlik ve iradesizliğin en açık göstergesidir.
I.
Derin teneffüs boşluğunda
dörtnala, müfredat yankısı
solungacı sülfür çocukların
hazır olda öldürüldü kalbi
II.
Türk ve doğruyken, hizada
sabah ritüelinde kuşkusuz
karnelerinde parça tesirli gül
düğümlüyken kilitli sınıfların
III.
geniş teneffüs boşluğunda
hazır olda öldürüldü kalbi.
Sizden Önce Geçtim / 2020
DUVAR YAZISI EDEBİYAT KAYINTISI
IV
Madde 31: Birikim Dergisi’nin bir sayısında Adonis ile yapılan bir röportajı okumuştum. Adonis şöyle diyordu: “Sanat yaşamında ilk adımlarını atmak isteyen genç bir şair, ünlü bir şaire gidip şiirlerini eleştirmesini, kendisini yönlendirmesini istiyor. Büyük şair “Git 10.000.000 beyit ezberle öyle gel” diyor. Genç şair ezberini tamamlayıp tekrar geliyor. “Şimdi” diyor ünlü şair, “eğer şair olmak istiyorsan bütün ezberlediklerini unut!”
Adil Okay
ENVER ENLİ’NİN SEVDA VE KAVGA DESTANI…
“Mevlana’nın elinde tahammül
Elvan çeşidinde yaşantının
Mesnevînin ilk hali
İlk tütünü belki de uyuşkanlığın
Alaycı takmayan bir gülüş Hoca Nasettin'den
Ufalanan zulmüne zalimin
Halk dîvanı Yunus dilinde
İniltisi aşkların yâr diye diye...
Bir eski zaman eşkiyası
Yalnız...”
(Enver Enli. Bir Sevda Destanı)
***
KORKACAK KARANLIĞI YOK
Aslan yattığı yerden belli olur. “Sizden Önce Geçtim” adlı kitabındaki şiirler Mustafa Güçlü’nün şiir yatağının ne kadar derli toplu olduğunu gösteriyor bize.
Sitem, düş kırıklığı ve başkaldırıyı birbirine dönüşen duygular şeklinde görebiliyoruz bu kitapta.
Güçlü, “Düş Evimiz” adlı şiirinde güçlü dizelerle anlatıyor acıyı:
“haber saldım yok / terli turnalara / bizi düş evimizden / vurdular diye…”
HAVA DÖNDÜ… 1 MAYIS GELDİ!
V. İ. Lenin’in’in, “Sinema tüm sanatların içinde bizim için en önemli olanıdır”; Luis Buñuel’in, “Sinema, duygular, düşler ve içgüdü dünyalarını anlatmak için en iyi araçtır,” notunu düştüğü hâl ya da Kıvanç Sezer’in ifadesiyle, “Sinema, bir büyü”[2] ise; elbette onun büyücüleri de olmalıdır; vardır da…
Olması gereken açısından Yılmaz Güney sinemasında somutlanan büyü ve büyücüdeki, süreklilik içinde kopuş pratiğiyle “olabilmeye çalışmak”; hâlâ ve her zaman tüm zamanların en güzel ve en devrimci şarkısıdır!
FAŞİZM VE KÜLTÜR… *
