Bu günler hangi dağın ardına yaslanır, cumartesi nerde sabahlar, pazartesi hangi güne dosttur?
Bu uçurumlar kaç oğul boyudur, bu vatan kaç kız güzelliği eder?
Bu yollar hangi annenin avuç içi çizgilerinde evlatlarına gider?
Bu dünya kaç annenin saç teline tutunur?
Hangi çocuğun başını koyduğu dizler bu kadar kanar, kollar bu kadar kırık, eller bu kadar kaygılı, dişler bu kadar dökük, düşler bu kadar yaralı?
Ve bu düşkünlerden, hainlerden hem Alevilik, hem de tarih bir gün mutlaka hesap soracaktır”
…
Sapanımla yıldız çekerdim yeryüzüne! Ay dede gülümserdi haşarı çocukluğuma. Gökyüzüne dik ve usanmadan bakmam bundan. Çocukluğumuz defne sabunu kokardı. Annemiz hayatımızın söküğünü dikerdi. ‘Zengindik’! Ancak kışlarımızı ısıtmazdı güneş. Ve biz ısınmak için sarılırdık birbirimize. Anlardık, kışın sevmişiz birbirimizi...
Ey şair, içinden çıkamayacağın hayallere dalma!
Denemenin sevdiğim yanı asık suratlı yazıya prim vermemesi. Sözcükleri eğip bük, istifle ne oluyor demezler. Ha, uydur uydur söyle şeklinde de düşünülmesin deneme. Yüzeyinden bakınca da göz korkutmalı. Gölün derinliği ördeğe, deryanınki şaire.
Hani bizim büyük sanatçılarla ilgili bir şey anlatılır ki doğru olduğunu onaylarım.
Mazlum bir halkın acılarının toplamını ömrüne yedirmiş Leyla Ana, bir tabutun içinde ağır ağır getiriliyor taşın üstüne. Anadilin bütün duygusallığını yüklenmiş dualarla sırlanıp Ağdat’a doğru yola koyulacak birazdan. Dersim Milletvekilleri Edibe Şahin ve Alican Önlü, Dersim Belediye Eşbaşkanları Nurhayat Altun ve Mehmet Ali Bul ile birlikte Dersimliler, Pir’in Kürtçe dualarına ellerini kalbinin üstüne koyarak dinliyorlar. Ve Leyla Ana ömrüne armağan edilmiş acı öykülerinin beşiği Ağdat’a yola çıkarılıyor.
“Diyarbakır’ da bir kaya sanki yükselmiş aya”; “İbom, kutup yıldızım, sol yanımın cevahiri”; “Ölüm toplasa da çiçekleri,/ çiçekte tohum biter mi?” dedirtmişti kendine.
“İnsanlık onuru işkenceyi yenecek,” sözünü anımsatması yanında; “Bu çelik aldığı suyu unutmayacak,” demişti ve egemenlerin korkulu rüyası, zayıf karakterlerin hiç sevmediğiydi; tatlı su solcularının, medya maymunlarının hazzetmediğiydi.
Onun enerjisini tüketip, ilerlemesine engel olan Kürtlerin ve Şiilerin varlığındandır. Müslümanların %13’ünü (150 milyon) oluşturan Şiiler, Azerbaycan, İran, Irak, Lübnan, Mısır, Suriye, Yemen, Bahreyn ve Hindistan gibi bir alanda IŞİD'e güçlük çıkaran en kalabalık mezhep. IŞİD'in hedef alanı içindeki diğer güçleri de unutmamak lazım. (Hristiyan, Dürzi, Alevi, Yahudi ve diğer dinler)
Türkiye'nin Kürt karşıtı politikası, Rojava'da yenildiyse de İŞİD bu birliktelikten büyük olanaklar sağladı. Rusya- İran, Şiilere dayanan etki alanlarını yitirmemek için zaten karşıydılar. Koalisyona dâhilmiş gibi gözüken Katar, Suudi Arabistan ve Türkiye, gizli, açık IŞİD’i destekledi.
“Ah diyordum, şu İlkbahar bir gelse de, ağaçlar yeşerip çiçekler açsa. Piknik alanları mangalcılarla dolsa, eş dost bir araya gelip neşeli günler geçirse, kırlarda çocukların çığlıkları inletse yeri göğü. Arkasında yaz gelse. “
