uzaklardan gelirim,yolum uzun
yorgunum,dinlenemiyorum
yaşamak kavgası aman vermez
düşman tepemde,ardımda
her gün bir kayıp veririm
canımdan,can evimden
ben yaşıyorum işte
düşe kalka
uzaklardan gelirim yüküm ağır
dayanmaya yemin etmişim
namusum,vicdanım izin vermez
pes edemem,vazgeçemem
daha yeni yarıladık yolu
yarı yoldan dönemem
bir kış ortasında açtım gözümü
gecenin ayazında
tükürsen havada donar
gökte yıldızlar cilveleşir
ay ışığı vurur beyaz karlara
gecenin ortasında ışıl ışıl
karların üzerinden yansıyor
sanki gözlerim yeni açılmış
büyümüş gözlerle seyrederim
bütün canlılar hareket içinde
dinlenmeye kalksan donarsın
kurtlar ulumakta derin derin
sanki yalvarır gibi
tavşanlar kulak kesilmiş
kar üstünde yürürler çıt yok
köpeğimiz sıcak bir yer bulmuş
sıcak gübreye dalı vermiş
arasan bulamazsın
ben yürüdükçe karlar üzerinde
müthiş bir ses çınlıyor gecede
gülşen doğum sancılarında
komşu kadını yardıma çağırmalıyım
sesimi en derin uykulara duyurmalıyım
bir ananın eli gerek
yeni bir hayatın yaratıcıları
ne çok şey borçluyuz size
ne kadar geç anladım meğer
kar üzerinde müthiş ayak seslerim
tepede acı acı uluyan kurt
çıt çıkarmadan yaşayan tavşan
sesim geceyi parçalamalı
karla kaplı dik yamaçlar
sesimi büyütüyor
hiç bir uyku dayanamaz
işte şehriban dünyaya gözlerini açtı
sanki bize bakıyor
gülşen mutluluk içinde acı çekiyor
derin derin bana bakıyor
biraz kederli,biraz sevinçli
işte bir aile olduk
ben sabahın köründe yola düşeceğim
askere gidiyorum
acı içindeyim,bocalıyorum
o gün bu gündür yürüyorum
bu gün geriye yürüdüm
aynı yolu bir daha yürüdüm
gülşen,şehriban,ben kol kola.
