Militan, İdamlık, Sürgün: Abdülkadir Konuk[*]
Boyun eğmeyeceğim hiçbir şeye
Hep direnen bir yanım kalacak!”[1]
Öyle vasiyet etmiş: Küllerini, dostları Hollanda kıyılarından Kuzey Denizi’ne serpmişler. Sulara karışmış…
Son Yazılar
Haziranda Ölmek Zordur Be Abi
1977, 16 Haziran ayının gece saat 03.00 de sarı saçlı mavi gözleri ve gülen yüzü ile hayata gözlerini yuman Ali Haydar Türkmen'i kardeşi olarak dizelerimle anlatmaya çalışıp sizlerle paylaşmak istedim.
Şenkaya’nın Kürkçü Köyü'nde
Benden iki yıl önce
Babamın yaşayan 4'üncü çocuğu
Olarak doğmuşsun...
Hangi ara büyüdü korkusuz yüreğin
Sığmaz oldu kafesine
Aldın başını gittin
Girdin Halkın hizmetine be abi
Aynı evde oturur
Birlikte okur, birlikte düşünür
Aynı sevinçleri yaşar
Aynı üzüntüleri paylaşırdık.
Emeği Uyandır
infazlar mevsimi ilkbahardı
mor bulutlara tutunmuş
şahinler ağladı
hani sığ suların öfkesinde
coşkulu bir direnmeydik biz
savrulamazdık örgütsüz aşklara
demem o ki sana
düşlerin kuşatıldığı an
ölümden beterdir yaşanan
bırakma kendini öyle bezgin
çık sokaklara bağır
uyanmaz gibi görünen
uyandıkça düşmanı kahreden
emeği uyandır
bir zamanlar şark
deli yel esmekteydi
kaybolmaktaydı rüzgarlar ve nehirler akmaktaydı
o vakitler derelerde ördekler vakvaklardı ve kazlar
koşmaktaydı yayan bir yerlere çocuklar
şımarmaktaydı kerpiç evler duvarlar sıvanmaktaydı
kimileri tungsten lambanın ışığında rüzgarı yakalardı
koyunlar sağılmakta kuzucuklar melemekteydi
Mükemmeli Oynamak İçin Daha Çok Genciz
Sormayın gitsin.
Zamanında bir kol kanat gerseler. Arkasını aramadan sormadan bir güvenseler kim bilir şimdi nerelerde ne projeler çözerdik.
Kim bilir ne güzel işler yapıyorduk.
Şimdi kimse bilmez çünkü böyle bir şeyi gerçekleştiremedik.
Hep nedenlerini arayıp durduk en yakınlarımızın bizi anlamadığından yakınıp durduk.
Peki, herkes böyle mi dersin? Bir türlü istediğini elde edemeyenlerin ortak kaderi...
Annem Havva'ya Mektup
Sana yazdım bu yazıyı, ellerim titreyerek, gözlerim dolarak ve ağlayarak. Hiçbir abartma yok sözlerimde, eğer duyuyor, işitiyorsan gittiğin yerlerde. Yalnızca sevgimi değil, sensizliğe alışamadığımı da bilmeni isterim. Alışamadım ya, alışmak da istemiyorum!.. Zor geliyor ölüm, zor geliyor sensizlik!.. Tüm dünya “anneler gününü” kutlayacakken senin gününü kutlayamamak, ellerini öpememek, hep birlikte gülüp eğlenememek zor geliyor bana be anne.
bir sevgiye ağıt
o kıpır kıpır çıldıran yakamoz saltıklarına
aş aşına baş başına vurduk yüreğimizi salkım saçak
savurduk neşemizi okyanustan nazlar çalarak
sarp atlar gibi hür ve yeniyetme delikanlılar gibi dinç
bir dost sahafındaydı tanıdım sevgi taçlısını
kondu kalbime huzur bulmayan naralar içerek
sancısını giydim o yılki kaderlerin en mühiminde
sinema atlasında gezindim bir başıma
kara kartallar gibi dikildim karşısına
keşke seni yüreğime sardım diyeydim
dilsiz miyim, susuyorum ha bire
sevdicekler gibi papatyalar alsam yanıma
Empati
Dünyanın oluşumu
Ortalama beşyüz milyon zaman almış olabilir
Ve 500 milyon da can çekişmesinden sonra
Bir milyar zaman geçmiş olabilir
Dünya yangın halindeyken koruyucu bir tabakası yoktu
Dış buz gezegenlerinden gelen çok büyük
Astıroytlar kütle halinde dünyaya çarptı kanısındayım
bu buz asrtoytlar tek parça olsaydı dünyayı yörüngesinden edebilirdi
Demekki tek değildi
Ve sonra buzların erimesiyle
Dünya zamanla soğuyup denizler oluştu
Heybeli, Deli Yürekli Dostum
Seni bilincimden daha çok seviyorum ben. Bilincimin erişebileceğinden; yükseğe, yükseğe, daha da yükseğe...
Sen benim daha çok mükemmel bir insan olmayı istememe tek sebebimsin. Bir şeye moralim bozulduğunda gözyaşlarımın göz diplerimde saklanmasının en harika nedenisin. Senin yüzünden Akdere’mi, Abidinpaşa’mı, yok yok Tuzluçayır'ımı hatta çocukluğumu, ortaokulumu, lisemi ve geçen yılları… Hatıraların benizleri soluk da olsa zihnimde yer etmesinde de payın var.
sürgünden ilticaya hasretlerimiz
sürgün yemiş, iltica giymiş ilk ben değildim
atalarım, kimler onlar?
ne bırakıp ne çıkardılar bana?
İbrahim’e putlar bırakmışlardı bir zamanlar
Don Kişot’un atını dörtnala vurduğu çılgıncana
aşındığımız, kafamızı sıyırdığımız zamanlardı
kaplumbağanın ayağımıza konuverince şakırdadığı
başını herkesten sakladığı
kabuğunu çatlatan, ters yatıran mahlûklara
koskocaman bir hezeyandı
artık herkes ünlü herkes şımarık baba
sen gittin gideli herkes nazlı herkes süslü
arıyorum gelip gidiyorum
Sayfalar
Hapishane Edebiyatı
Tekirdağ Cezaevi tutsaklarınca elle yazılıp mektuplarla dağıtılan Ümüş Eylül Kültür-Sanat dergisinin Ocak-Şubat-Mart 2025 tarihli 54. sayısı...
Tekirdağ Cezaevi tutsaklarınca elle yazılıp mektuplarla dağıtılan
Ümüş Eylül Kültür-Sanat dergisinin Ekim-Kasım-Aralık 2024 tarihli 53. sayısı...
Görülmüştür Kolektifi, Redfotoğraf grubu ve Karşı Sanat, “içerdekilerle dışardakileri buluşturan” ortak bir sergiye daha imza atıyor. Fotoğrafçılar,...
Konuk Yazarlar
Derwêş , li ser nivînê xwe razabû. Lihêfek kevn û bipîne li ser wî bû. Linghên xwe kişandibûn ber bi zikê xwe ve û destên...
Kazıklarımız buradan oraya yol olur, yollarımızda trafik canavarı bol olur. Acılı kebaplarımızla karnını, acıklı şarkılarla kafasını şişiririz; halis...
