küçük işlere tutunan ve daha büyük olanların
peşinde koşan küçük insanlarla dolup taşabilir.”[1]
Bir kez daha seçimin eşiğindeyiz. Ve bir kez daha hem muhalefette hem de sosyal medyada bir öfori… “Bu kez oldu! Bu kez düştü düşüyor! AKP (ve reisi) bu kez gidici…”
Bu iyimserliğin hayatta karşılık bulmasını en çok isteyenlerdenim, emin olun.
Salyan rayonu, Yenikənd kənd tam orta məktəbinin müəllimi
İBRAHİM KAYPAKKAYA
Onlar halk kahramanlarıydı!
Kemal Yalçın
İbrahim Kaypakkaya, Deniz Gezmiş, Hüseyin İnan, Yusuf Arslan, Mahir Çayan, Sinan Cemgil ve daha niceleri… Anadolu’nun, Türkiye’nin en temiz, en zeki, en fedakâr, en yiğit, en vefalı evlatlarıydı.
Her halkın, her milletin tarihinde, iyi ve kötü zamanlarda kurtuluş yolunu gösteren, barışı ve huzuru sağlayan, halkının haklarını koruyan, kendini halkına, milletine feda eden akıllı, cesur, vefalı, özü ve sözü bir örnek insanlar, kahramanlar vardır.
Bir düşüncenin; gerçek anlamda düşünce olabilmesi için insanın en temel ve en büyük değer olarak kabul edilmesi şarttır. İnsanı hiçe sayıp, bunun yerine insan tarafından soyut anlamda var edilen tanrıcılığın yüceltmesi, temel öğretilerden tamamen uzak olduğunu gösterir.
Evrim düşüncesi, insan olmadan hiçbir varlığın anlam kazanmayacağı gerçeğinden hareketle insan, doğa ve tüm varlıkları nesnellik çerçevesinde ele alıp inceleyen bilimsel objektif düşünce biçimidir.
anlamayan düşünceler,
sadece onlar gerçektir.”[2]
Söze şunu vurgulamakla başlamalı: Liberal ahlâk kuramının varsaydığı, tüm zamanlar ve tüm insanlar için geçerli, tekil, bütüncül bir “etik” tasavvuru, bir yanılsamadan ibarettir.
Bu önermeye ilişkin uzun uzadıya tartışmalara girişmek -hele ki siz felsefeciler karşısında- antropoloji çıkışlı biri olarak benim haddim değil. Ama yine de sözlerimi açımlamak durumundayım.
Mozart’ınki bir Osmanlı paşasının sarayında tutsak alınan iki Avrupalı Hristiyan güzel kadının ‘barbarlığın İmparatorluğu’ndan kaçışı hikayesi...
Benimkisi ise 18 yüzyılda değil 21 yüzyılda Avrupa medeniyetinin kalbinde ve sıradan bir paşanın değil, yüzyıllarca krallara, bir yüzyıldan fazla bir süreden beri de cumhurbaşkanlarına ev sahipliği yapmış bir saraydan kaçırılmıştım hem de.
O iki genç Hristiyan kız bir paşanın sarayından kaçmak istemiş, ben ise kaçırılmıştım.
I.1) KENT(LEŞME) MESELESİ
I.2) “KENT HAKKI” (MÜCADELESİ)
II. AYRIM: KENTSEL “DÖNÜŞÜM” TÜRKİYE’Sİ!
II.1) KENTSEL DÖNÜŞÜM
II.2) MESELENİN ÖZÜ: RANT
II.3) YAĞMA/ YIKIM ÖRNEKLERİ
II.4) “PROJE REVİZYONU” (?) TALANI
II.5) II.5) SİT’LERİN GASPI
II.6) AFET/ DEPREM ALDIRMAZ
III. AYRIM: AKP MARİFETLERİ
İsa’nın yeri tımarhanedir, tarih değil.”[1]
Her şeyden önce siyasetin ciddi bir bilim dalı olduğu gerçeğinden hareket edilmelidir. Siyasette yönlendirici, ön açıcı ve yönetici olmak isteyen her insan, iyi bir yüksek eğitimle birlikte, genel kültürünü derinlemesine tamamlamış olması birinci şarttır.
Tek başına bu da yeterli görülmeyip, doğru ve gerçek siyasi misyon almak isteyen kişi, başta kendisi ve ailesi olmak üzere, birlikte hareket ettiği tüm insanları, maddi manevi açıdan mütevazi bir yaşamla, özü sözü bir olarak bunu kanıtlamalıdır.
