Ağ Günlükleri

Necmettin Yalçınkaya, eğer bu önsözü yazamazsan, anamı kapına getiririm, dedi. Ah, dedim içimden; biz düşünüp taşınana kadar annelerimiz hayata hemen el koydular; yaşanır hâle getirdiler. Teyzem keşke geliverse, o incilerinden bir tane önsöz niyetine deyiverse.
Tamam. Biz söyleyeceğiz. Onlar üstelik bizim için bu kadar emek vermişken, onlara duygumuzu biz anlatacağız.
Necmettin Yalçınkaya’ya hepimiz teşekkür ediyoruz. Çünkü hepimiz adına, anasının özelinde annelerimizi anlattı…

Dışarıdan bir mektubun gelmesi, açık ya da kapalı ziyaretlerin olması, içerideki tıpkı bezelye taneleri gibi birbirine benzeyen günleri ayrıştırıyordu ve ona bir anlam, renklilik kazandırıyordu.

Bir gün 
hareket edeceğim 
bir gemiyle... 
-bilinmeyene değil sana... 

sen 
duymayacaksın bile 
kimbilir kaçıncı düşlerde 
kaçıncı uykularda olacaksın? 

Güvertede dalmalı gözlerim 
moruna denizin 
Oracıkta SEN 
yarışmalı gemiyle bir yunus 
Gözlerinde SEN 

getirmeli senden bir habercik 
bir martı kanadı 
çarpmalı yüzüme bir dalga 
-ıslatmalı yüzümü 
tuzlu çavlan gözyaşların...