Ağ Günlükleri

Anlaşılmak kadar anlamak da…
 
Bazı insanlar, kelimeleriyle değil varlıklarıyla iyileştirir bizi. Sessiz sedasız yanımızda durmaları bile yeter. Çünkü iyi insan, sadece iyi davranan değil; iyiliği bir yaşam biçimi haline getirendir.
Anlatmak içimizi boşaltır evet, ama dinlemek bir başkasının yükünü hafifletir. Anlaşılmak bizi değerli hissettirir, ama anlamak karşımızdakine değer verdiğimizi gösterir.
İyi insan, sesini yükseltmeden duyar ve yargılamadan dinler. Kalpten bakar, kalpten konuşur. Ve onunla karşılaşmak, hayatın bütün yorgunluğuna bir mola gibi gelir.

Bireyler bu şekilde örgütlenerek tek tek çözmede zorlandıkları sorunlarını bir baskı grubu oluşturarak çözebilmekte, bu yöndeki politikalara yön verme gücüne erişmektedirler.

Türkiye`nin çeşitli bölgelerinde, farklı şehirlerde ve değişik ilçelerin çeşitli semtlerdeki işyerlerinde çalışıyoruz.

Belki farklı görüşlere inanıyor, farklı siyasi partileri destekliyoruz.

Ancak hepimizin ortak bir noktası var: Yaşamak için çalışmak ve emek-gücümüzü satmak zorundayız.

1977, 16 Haziran ayının gece saat 03.00 de sarı saçlı mavi gözleri ve gülen yüzü ile hayata gözlerini yuman Ali Haydar Türkmen'i kardeşi olarak dizelerimle anlatmaya çalışıp sizlerle paylaşmak istedim.
Şenkaya’nın Kürkçü Köyü'nde
Benden iki yıl önce
Babamın yaşayan 4'üncü çocuğu
Olarak doğmuşsun...
Hangi ara büyüdü korkusuz yüreğin
Sığmaz oldu kafesine
Aldın başını gittin
Girdin Halkın hizmetine be abi
 
Aynı evde oturur
Birlikte okur, birlikte düşünür
Aynı sevinçleri yaşar
Aynı üzüntüleri paylaşırdık.