Şiir

Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…
 
Yoldaş olduk can canayız,
Biz bizden hiç usanmayız…
Sen köylüsün, ben de işçi,
Kavgamızda yan yanayız…
 
Henüz yolun başındayız,
Davamızdan yorulmayız…
Vatan bizim, toprak bizim,
Biz harama el sürmeyiz…
 
Şırnak, Tokat, Tatvan, Bolu,
Dağlarımız yarpuz dolu…
Hakkımızı yedirmeyiz,
Yeter bize Anadolu…
 
Şu devrimin sabahından,
Anadolu dağlarından…
Nefes nefes gül kokuyor,

Bu ne hâldir susuz kaldım
Kötü günler buldu beni
Boynu bükük üzgün kaldım
 
Ben heybeme dert doldurdum
Sürgünün oldum gidiyorum
Bir diyardan bir diyara
Savrulup gidiyorum
 
Yıllar oldu yorgunum ben
Yaşam yükü ağır bana
Umutlarımı parça parça
Düzen olmuş düşman bana
 
Şu yüreğim asla şaşmaz
Aydınlıktır, yolum benim
Zora karşın isyandayım
Tüm vicdanım rahat benim
 
Kurda kuşa yem olmam ben
Yola çıktım geliyorum
Yüreğimi yol eyledim
Yorulsam da yürüyorum

Çarkı bozuk felek ne ettin bana?
Açtığın yaramda kan durmak bilmez
Birçok kahır, çille çektirdin bana
Bu mazlumiyeti çekmeyen bilmez

Şereften bihaber sardın dünyamı
Her günümü bana zindan eyledin
Sana mihnet etmem bir nebze bile
Soysuz bende çok şey viran eyledin

Kaderim böyleleymiş! Diyemem ben
Bitecek bendeki tüm bu yaralar
Çaresiz değilim yenilmem sana
Süzülüp geliyor, kızıl yarınlar

Göğü gri bulutlar sarmış, sağanak gibi yağıyor yağmur
Yaz aylarındaki neşenin yerini, hüzün almış
Eylül vurur bağlara, eylül vurur güllere
Sararan narin yapraklara
Eylül dokunuşları acıdır
Eylül savruluştur
Hazandır
Ayrılıktır
Izdıraptır
Eylül'de sevdalar buruktur
Eylül’de dökülen her yaprak
Ölür
Ölen her yaprak
Bir candır
Hiç cana kıyılır mı?
Eylül seven yüreklere telaştır, delice esiyor rüzgârı
Eylül hoyrat bir sızıdır
Bu nedenle ben eylülleri hiç sevmem