anadilleri ve bu dil ile icat ettikleri kültürel yapıları belirler. Devşirme dil ve dine dayanan ulusal yapılar zehirli atık gibidir, bulaştığı her şeyi öldürdüğü için, din temelli olup gerçek anlamda gelişmiş bir ülke ve toplum dünyada görülmüş değildir.
beni buna mecbur eden sayısız tarihsel yıkımlar, kültürel kökensizlik, eğitim, demokrasi, hukuk, sınıf ve siyasal düşüncelerdeki sahteliktir. İnsanca yaşam Türkiyeli her insanın en doğal hakkı olduğuna inandığım halde, bu hakkın gerçekleşmesi ya da hayat bulması için, nasıl ki bir ağacın doğasına uygun toprak, iklim, çevre ve bakım gerekliyse, insani kültür ve yaşamın oturması içinde her türlü dejenerasyondan uzak bilimsel, gerçekçi eğitim ve düzenin olması şarttır.
ya da uzaklaştırılmış topluluk ve de bireylerin, yabancısı oldukları dil, din ve bu dini icat eden etnik topluluğa benzeyerek yaşamaktır. Bu devşirme anlayış Türkiye’de şu şekilde gerçekleşti.
Eğitim başta olmak üzere, sözel ve yazılı edebiyatta sürekli yeni kavramlar ve terimler türeterek zengin, anlamlı, geleceğe ışık tutan kültüre sahip şekilde yaşamak, her insan için en önemli düşünsel hedef olmalıdır. Bu hedef içerisinde dil, kültür, kıyafetten, yemeğe, içmeye, çevrenin düzenli ve temizliği, gerek bireysel gerekse topluluk ilişkilerinde medeni, diplomaside evrensel ilkelere göre hareket etmek, çağdaşlığın olmazsa olmazlarıdır.
her şeyden önce tüm dünya insanlığı tarafından kabul edilen temel felsefelerden, Materyalizm veya Metafizik ilkelere göre ele alınır. Her iki felsefeden hangisi tercih edilirse edilsin, bu felsefeye halkların dil, kültür ekonomik ve inançsal yapıları da eklenerek son şeklini alır. Bilindiği üzere Materyalizm; maddesel somutluk üzerine var olmuştur. Metafizik ise; fizik ötesi manevi, yüce varlık adıyla şekillendirilmiştir. Bu felsefelerden yola çıkan lider veya toplumlar, benimsedikleri felsefeyi kabul ederken bunun uygulanmasındaki siyasal argümanları oldukça geniş ve çeşitlidir.
Buna rağmen emperyalistler çıkarları gereği barış, demokrasiden bahsetmedikçe, Türkiye gibi ülkelerde kimsenin barıştan dem vurmaması, toplumunun sürü gibi yönetildiğinin en somut kanıtıdır.
üst ulusal bir kimlikle bunu anayasal olarak uygulamasıdır. Bunun dışında çeşitli kelime oyunlarıyla üstün din ve ırkçılığa dayanan tüm siyasal yapılar, faşistlikten başka bir şey değildir. Türkiye devlet yönetiminin yaptığı gibi bizim Kürtlerle, Alevilerle, Ermenilerle, Yahudilerle, Rumlarla bir sorunumuz yok, hepsi bizim vatandaşımız derken, tüm insani haklarını yasaklayıp her on yılda fiziki ve psikolojik katliamı sürdürmesi, eşi benzeri görülmemiş bir faşizm türüdür. Artık insanlar bu gerçeği görüp ona göre tavır almalıdırlar.
en büyük sorumlusu ve yaratıcısı, bölgesel ve küresel çapta emperyalist amaçlı hareket eden devletlerin, bilinçli şekilde ülkelerin iç işlerine burunlarını sokup, bazılarını satın alarak çatıştırmalarının sonucudur. Başka yerde suçlu aranmamalı.
