Şiir

boğazımda
düğüm düğüm olsa hüzün...
Gökyüzüne bakarım
uzun uzun.
Belki bir kırlangıç
yarıyordur göğü
bir uçtan bir uca.
Çoktan gitmişse kırlangıçlar.
İşte o zaman,
kağıttan kuşlar yapar,
salarım gökyüzüne..

Kuş olmalıyım, kuş...!
Özgürlüğe kanat açan.
Dağları denizleri aşan.
Gözü yaşlı çocukların
Parmaklarına konan.
Küsmüş yüreklere şarkılar söyleten.
 
*
Bulut olmalıyım, bulut...!
Çorak topraklara yağmur götüren.
Gönül yangınlarını söndüren.
Ne kuş olup, uçabildim.
Ne de bulut olup, yağabildim.
Ola ola, bir ' i n s a n ' oldum
Odun taşımasam da harlı ateşlere,
Söndüremedim yangınları.
Güldüremedim çocukları.
'Dağlar dayanmaz' denen acılara dayandım.
Dayanmakla kalmadım.

gördü gökyüzünü.
Çocuk çok sevdi maviyi,
çok sevdi beyazı.
Yükledi tüm sevinçlerini,
umudu da yükledi.
Yükledi hepsini maviye.
Bir türkü tutturdu masmavi. 
Gülümsedi mavi beyaz.
 
Çocuk büyüdü,büyüdü maviler.
Çocuk sevmeyi öğrendi bir gün.
Sevdasını ekledi maviye. 
Bir tutam da beyazlık kattı.
Büyüdü sevdası mavi beyaz.
Gülümsedi bembeyaz..
 
Çocuk bir gün tanıdı özgürlüğü.
Beyaz martılar oldu yoldaşı.
Gün günden büyüdü kanatları.